Verhaal van Monique van Meerendonk
Ria groeide op in een groot gezin. Hoewel haar vader een goede baan had als boek- en letterzetter in een drukkerij, waren de middelen beperkt en moest alles zorgvuldig verdeeld worden. Toen ze veertien was, kreeg ze haar eerste tweedehands fietsje, een eenvoudig bezit, maar voor haar een belangrijke stap naar zelfstandigheid. Haar moeder zorgde ervoor dat het gezin ondanks de moeilijke omstandigheden warm en veilig kon opgroeien, zelfs wanneer zij zelf zwanger was van het jongste kind. Zo leerde Ria al jong omgaan met verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid, een basis die haar later in haar leven goed van pas zou komen.
Na de lagere school ging Ria naar de huishoudschool, aan de andere kant van Roosendaal. Deze keuze was bewust van haar moeder, die de invloed van de nonnen wilde vermijden. De nonnen vonden Ria te ijdel vanwege haar lange haar, maar haar moeder liet dit ongemoeid. Op de huishoudschool ontmoette Ria kinderen uit een nieuwe wijk en leerde ze omgaan met mensen die anders waren dan zij gewend was. Hoewel het aanvankelijk spannend en onwennig was, legde deze stap de basis voor een zelfstandigheid en zelfvertrouwen die haar later zouden helpen bij haar eerste banen in de modewereld.
Na haar schooltijd solliciteerde Ria bij Maison Chic, de modezaak van mevrouw Van Geel in de Molenstraat. Ze verscheen in een zelfgemaakte blauwe jurk met een bloemetje en lange kousen, want nylonkousen waren te duur. Mevrouw Van Geel, een indrukwekkende en elegante vrouw die jaarlijks naar Parijs ging om modeboeken te halen, was onder de indruk van Ria’s zelfstandigheid en nam haar aan. Daar leerde Ria alle fijne kneepjes van het vak: klantvriendelijkheid, verkooptechnieken en het omgaan met mensen. Ze ontwikkelde zich tot een vaardige en zelfverzekerde verkoopster, klaar om haar eigen weg te gaan. Bij V&D in Bergen op Zoom breidde Ria haar ervaring verder uit. Ze kreeg een opleiding, een salarisverhoging en vergoeding van reiskosten. Ze deed mee aan evenementen zoals de Concours d’Élegance, waar ze in 1956 werd gekroond tot “Roosendaalse schone”. Haar nieuwsgierigheid en doorzettingsvermogen brachten haar steeds verder en haar wereld werd met elke nieuwe uitdaging groter. Ze ontdekte dat haar inzet en zelfstandigheid haar veel mogelijkheden boden en dat ze haar eigen pad kon volgen.
Ria’s jeugd werd ook diep beïnvloed door de oorlog. Ze herinnerde zich het bombardement in haar straat, de angst voor Duitse soldaten en deserteurs, en hoe ze samen met haar broers en ouders moest improviseren om te overleven. Zo mochten ze bijvoorbeeld aren rapen op het land, maar alleen wat op de grond lag. Haar moeder, een ware keukenprinses, wist van weinig middelen het beste te maken: brood en appeltaart van zelfgemalen meel en heerlijke maaltijden ondanks de schaarste. Zelfs Engelse soldaten die tijdelijk bij hen logeerden, lieten een blijvende indruk achter. Deze ervaringen leerden Ria omgaan met onzekerheid, maakten haar weerbaar en gaven haar een praktische kijk op het leven.
Tijdens een wandeling langs een kapelletje in de Brugstraat ontmoette Ria haar toekomstige man Leo, afkomstig uit een groot katholiek gezin. Leo maakte een goede indruk op Ria’s moeder, die in dit soort beslissingen altijd het laatste woord had. Hun relatie groeide langzaam en met wederzijds respect, wat de basis legde voor een huwelijk dat Ria’s zelfstandigheid en werkethiek verder versterkte. De ervaringen uit haar jeugd hielpen haar om een evenwichtige partner te zijn en een solide gezin te vormen.
Terugkijkend op haar leven realiseert Ria zich hoeveel ze heeft bereikt. Ze herinnert zich kampeertrips en moeilijke omstandigheden, maar ook de trots en voldoening van alles wat ze heeft bereikt. Ze vertelt dat de ervaringen uit haar jeugd haar gevormd hebben: uitdagingen maakten haar veerkrachtig en sterk, en het doorzetten leerde haar waardevolle levenslessen.
“Ja, ja, ja… vroeger was de wereld veel eenvoudiger. Mensen deden wat ze konden om een beetje boven te komen. Als ik nu terugkijk, denk ik dat ik op die manier een stuk van de wereld heb leren kennen. Mag ik me best goed voelen over wat ik heb bereikt.”
Ria’s verhaal laat zien dat zelfstandigheid, doorzettingsvermogen en het leren omgaan met tegenslagen een mens vormen. Haar leven, van een groot gezin in oorlogstijd tot een carrière in de modewereld, laat zien dat het mogelijk is om met beperkte middelen en veel inzet je dromen waar te maken. Haar conclusie is helder en inspirerend: vroeger was het leven eenvoudiger, mensen deden wat ze konden, en dat maakte je sterk en trots.
Meer verhalen lezen? Klik hier!
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal