Met de AAT naar Geneve
Zoals ik reeds eerder had verteld, was ik in militaire dienst bij de 12e compagnie AAT (Aan-en Afvoer Troepen), ingekwartierd in het Patronaat van St. Josephkerk in Roosendaal.
Verhaal van Pieter Dhaeze & Eljay van Ham
De Winkel van Dhaeze vindt zijn oorsprong in de ijzerwarenwinkel en de smederij die Piet Dhaeze en zijn vrouw Maria Bakx (opoe Mieke) vlak na de Eerste Wereldoorlog op Hulsdonk begonnen waren. In 1927 verhuisden ze naar de alom bekende locatie op ‘de Ouwe Mart’ (nr. 36) om daar hun activiteiten verder uit te kunnen breiden.
Toen Piet Dhaeze aan het begin van de Tweede Wereldoorlog onverwachts kwam te overlijden, heeft ‘opoe Mieke’ samen met haar oudste dochters, Roos en Mien, de smederij en de winkel voortgezet. Hierbij breidde ze het assortiment uit naar huishoudelijke artikelen en speelgoed. In de jaren vijftig kwamen zoon Wim en later ook Frans Dhaeze het familiebedrijf versterken. De winkel werd stap voor stap uitgebreid en men kon er naast pannen, serviesgoed en hobbelpaarden ook kolenkachels kopen, die persoonlijk door Wim Dhaeze en zijn zwager thuis bij de klant werden geïnstalleerd.
Halverwege de jaren zestig veranderde er veel. De komst van aardgas betekende het einde van de verkoop van kolenkachels. Door deze ontwikkeling verschoof het assortiment nog meer richting speelgoed en huishoudelijke artikelen. ‘Opoe Mieke’ kwam te overlijden en Wim en zijn vrouw Toos namen de leiding van het bedrijf over. Mien kreeg het filiaal aan de Kade (nr. 39) onder haar hoede en droeg dit na enkele jaren over aan haar broer Frans en zijn vrouw Dimphy.
Vanaf begin jaren zeventig timmerden Wim en Toos flink aan de weg met de activiteiten op de Oude Markt met onder andere krantenadvertenties, folders en zelfs tv-reclame in de etalages. Wim was daarmee zijn tijd ver vooruit. Het filiaal op de Kade aan de overkant van ‘de Schuiven’ werd een begrip in de Westrand, Hulsdonk, Wouw en omstreken.
De naam Dhaeze was vanaf die tijd een waar begrip en werd bekend als de winkel met een groot assortiment, eerlijke prijzen, maar vooral door de vriendelijke, deskundige winkeldames en persoonlijke service. De meeste klanten kenden ze van naam en die voelden zich altijd welkom in deze familiewinkel. Was je op zoek naar een cadeau voor een verjaardag of voor Sinterklaas, dan was Dhaeze de aangewezen winkel.
Het jaarlijkse hoogtepunt was de verkoop van vuurwerk eind december. Rijen dik stonden de klanten dan voor de toonbank om hun keuze te maken uit het ruime aanbod aan knallers en vuurpijlen. Ook carnaval ging niet ongemerkt voorbij bij Dhaeze, mede omdat Wim de Roosendaalse carnaval en de Raad van Elf een warm hart toedroeg. Menig Roosendaler heeft zich met een pruik, masker of schmink van Dhaeze in het Roosendaals carnavalsgedruis gestort.
In de loop van de jaren tachtig werd de klandizie, door de komst van winkelketens als Novalux (later Blokker) en HEMA, minder. Wim heeft nog geprobeerd om branchecollega’s in de regio te verenigen als antwoord op deze ontwikkelingen, maar moest helaas in 1989 beide winkels sluiten. Zo kwam er een einde aan de ‘Winkel van Dhaeze’. Samen met alle andere karakteristieke winkeliers in het centrum vormt Dhaeze een bijzondere herinnering aan de bedrijvigheid in het hart van Roosendaal na de Tweede Wereldoorlog.
Meer verhalen lezen? Klik hier!
Jack Dhaeze schreef
op 28 augustus 2026
Met belangstelling heb ik dit artikel gelezen. Ik heb wat aanvullende informatie: Piet Dhaeze en Maria Bakx hadden aan de Hulsdonksestraat 71 een smederij. In maart 1922 heeft broer Frans Dhaeze deze smederij overgenomen. Later is hier als ik het goed heb Dhaeze-zonwering uit voortgekomen. Piet is kort na de verkoop van de smederij de winkel aan de Markt gestart. Hoe dan ook, Piet en Frans Dhaeze hadden nog een broer, Guus Dhaeze (mijn opa) die ook in Roosendaal woonde. Deze 3 broers zijn geboren in Zeeuws Vlaanderen in het gebied Terneuzen-Hulst, waar hun ouders een smederij/herberg hadden. Toen in het begin van de vorige eeuw de Ned.Spoorwegen een nieuw station wilde gaan aanleggen in Rsd. hield men een grote wervingscampagne in heel NL om goede vaklieden te vinden (die goed met ijzer konden omgaan). De 3 broers opgegroeid in een smederij zijn daarop naar Rsd getogen om het nieuwe rangeerterrein aan te leggen. Nadat deze klus was geklaard zijn ze toch in Rsd gebleven en hebben hier hun gezinnen gesticht (hun vader en moeder zijn later ook nog in Rsd komen wonen evenals enkele nichten/neven). Mijn opa Guus, is altijd bij de spoorwegen blijven werken en heeft eerst de opleiding tot res.machinist gevolgd en later die tot machinist op een stoomlocomotief. Hij heeft een huis laten bouwen op het Pr.Beatrixplein en kreeg daar samen met mijn oma 9 kinderen. In september 1943 is hij door een beschieting van geallieerde vliegtuigen (een vergissing) bij Krabbendijke omgekomen terwijl hij met zijn stoomloc op de terugreis was van Vlissingen naar Roosendaal. Zijn naam is terug te vinden op de oorlogsmonumenten op het Stationsplein en aan de Parklaan. Mijn vader heeft als dienstpl.militair van 1946-1949 gediend in Ned.Indie. Toen hij terugkwam wilde hij al snel trouwen met mijn moeder met wie hij al voor zijn vertrek naar Ned.Indie een relatie had. Huisvesting vinden in Rsd was echter in die dagen niet zo makkelijk. Ze hebben toen eerst een periode gewoond achter de winkel van Dhaeze aan de Kade (naast de Vliet en bij de ratten). Mijn oudere broer is daar ook geboren. Niet veel later konden mijn ouders gelukkig een nieuwe flat betrekken aan de Chr.Huygensstraat. Ik ben daar in 1956 geboren. Wat ik me nog herinner uit mijn vroege jeugdjaren is dat als mijn ouders inkopen gingen doen voor Sinterklaas, zij dat natuurlijk deden bij de winkel van Dhaeze aan de Markt, bij, zoals wij haar noemden, Tante Marie. Omdat we familie waren kregen mijn ouders dan ook altijd een kleine korting.