Bridgeclub heeft gezelligheid als troef
Rietje (‘Nee, geen Riet’) kent iedereen en iedereen kent Rietje. Niet alleen vanuit de bakkerij die ze jarenlang samen met man Ad runde, maar ook van haar andere grote liefde: het bridgespel.
Lopend langs gevels
over klinkende klinkers
mijn hoofd gebogen
het lichaam schuin tegen de wind en regen
als daar dan de zon door breekt
komt stad tot leven
over de markt luiden verhalen
het spoor vertelt zijn verleden en heden
zittend in het park
onder berustende bomen
bedenk ik, ook al niet hier geboren
met een gerust hart
noem ik mij Roosendaler
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal