Visbak met een luchtje
Ewald Sieben vertelt in dit humoristische en zelfrelativerende verhaal over zijn jeugd in het Roosendaal van de jaren vijftig en zestig. Zijn grote liefde voor vissen en vijvers brengt hem als jongen...
De takken van de grote bomen deinen,
rondom deze mooie veldkapel.
Terwijl de vogels buiten fluiten,
rondom deze mooie veldkapel,
hoort H. Maria, terwijl sterren glanzen,
het tikken van de rozenkransen.
Maria staat maar stil te dromen,
Met kindeke Jezus op haar arm.
Mensen gaan en mensen komen,
Het is druk in de kapel, en warm.
Mensen gaan een kaarske laten branden,
Knielen of zitten ingetogen eerbiedig neer.
Anderen staan met lege handen,
Kijken even rond, en gaan dan weer.
Maria ziet dit allemaal tevreden aan.
En hoort en voelt waarvoor ze komen.
Spreekt met het kindeke, en ziet hen gaan.
Met nieuwe hoop en nieuwe dromen!
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal