Bridgeclub heeft gezelligheid als troef
Rietje (‘Nee, geen Riet’) kent iedereen en iedereen kent Rietje. Niet alleen vanuit de bakkerij die ze jarenlang samen met man Ad runde, maar ook van haar andere grote liefde: het bridgespel.
De grond is hard en wit.
De huizen en bomen, alles wit.
Ook de wolken gevuld met sneeuw,
zijn wit, een zwijgend toverland is dit.
Een boom houdt zich behoedzaam stil.
Zodat bij het minste getril,
niet breke zijn kristallen kunstwerk.
En het wit zich in de sneeuw versteke.
Het getrippel van vogelpoten,
van haastig pikkende vogels.
zolang er sneeuw ligt, is er hoop.
Deze grootse stilte is een wonder.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal