Potloden en Saucijzenbroodjes in de V&D

Het verhaal

Nu ben ik 40 en kijk met warme gevoelens terug op dat ik naar V&D ging voor tekenpotloden. Als 12 jarige had ik spulletjes nodig voor de middelbare school; Het Gertrudiscollege (straks ook niks meer dan een herinnering). H, B en HB potloden. Ja, ook kaftpapier, schriften en een Popagenda. Ik keek uit naar de tekenlessen op school als dromer die ik was, én ik wilde tenslotte kunstenaar worden.

Sinds dat ene bezoek, was ‘de V&D’ vaste prik. Zo’n beetje elke zaterdagmiddag denk ik wel. De schrijfwaren afdeling werd, naarmate ik ouder werd, verruild door de sieraden – , make-up, en wenskaartenafdeling. Op het laatst was het de kledingafdeling en de jaarlijkse kerstdecoratie waar ik moest zijn, want ja: op jezelf gaan betekende een kerstboom zetten. De bezoekjes zijn alleen afgelegd of met familie en/of vrienden.

Wat bleef? Wat hoorde er standaard bij als we naar dit warenhuis gingen? La Place! Even zitten. Buiten, op het terras in de zon. Of binnen. Maar dan wel bij het raam, want dan kon je zo lekker mensen voorbij zien gaan. Door wind en regen, door alle seizoenen en alle jaren heen. Mét….? Zo’n lekker vet saucijzenbroodje.

De afbeelding bij dit verhaal is een impressie, gegenereerd met AI.