Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
De wegen worden drassig.
En de weilanden moerassig.
De verte is nevelig.
En het leven oogst mistig.
“Melancholie”.
Speelt de melodie,
die we graag horen.
En onze ziel bekoren.
Een dunne zonnestraal,
komt heel theatraal,
een bloem verwarmen.
Een blad dwarrelt door de lucht
Het lijkt op een geregisseerde vlucht!
Dit seizoen krijgt een natte zoen!
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal