Bridgeclub heeft gezelligheid als troef
Rietje (‘Nee, geen Riet’) kent iedereen en iedereen kent Rietje. Niet alleen vanuit de bakkerij die ze jarenlang samen met man Ad runde, maar ook van haar andere grote liefde: het bridgespel.
De wegen worden drassig.
En de weilanden moerassig.
De verte is nevelig.
En het leven oogst mistig.
“Melancholie”.
Speelt de melodie,
die we graag horen.
En onze ziel bekoren.
Een dunne zonnestraal,
komt heel theatraal,
een bloem verwarmen.
Een blad dwarrelt door de lucht
Het lijkt op een geregisseerde vlucht!
Dit seizoen krijgt een natte zoen!
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal