Bridgeclub heeft gezelligheid als troef
Rietje (‘Nee, geen Riet’) kent iedereen en iedereen kent Rietje. Niet alleen vanuit de bakkerij die ze jarenlang samen met man Ad runde, maar ook van haar andere grote liefde: het bridgespel.
Het waren steeds de anderen die gingen.
Jij was er gewoon voor altijd,
zoals kinderen niet anders weten
dat hun ouders er voor eeuwig zijn.
Plotseling was daar toch het laatste uur.
De vertrouwde wereld brak:
zelfs jij viel uit de tijd.
Dat was even schrikken,
want je ging op, schitterde, en ging weer af.
Als het leven.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal