2012

8 september t/m 30 september 2012

De Rode Draad - groen

‘Archeologisch’ onderzoek naar zwerfvuil op een vierkante meter fietspad, de multiculturele wijk Westrand, wachtposten langs de spoorlijn Roosendaal - Breda en de geschiedenis van Sint Willebrord: voor het kunstproject De Rode Draad - groen onderzochten achttien West-Brabantse kunstenaars een stukje West-Brabants land. Tussen 8 en 30 september kunt u de resultaten in Museum Tongerlohuys bekijken.

 

Achttien regionale kunstenaars vertaalden hun ontdekkingen naar beeld. Zij maakten gebruik van beschikbare historische, archeologische, geografische of geologische gegevens. 

 

De deelnemende kunstenaars en wat ze onderzoeken:


Voor meer informatie: www.cbkwestbrabant.nl.

 

Foto boven: Gert Jan van den Bemd
Foto onder: Kathelijne en Yolanda Roosen

 

 

30 juni t/m 26 augustus 2012

Wim Schütz 90, kleurt centrum


Een klein briefje, een hellend handschrift. Met een weekhoroscoop erop neergekrabbeld: ‘U krijgt een mailtje, telefoontje of een uitnodiging waar u blij van wordt’. Wim Schütz, op wie deze boodschap slaat, zegt: “Ik lees die dingen nooit, maar juist die week werd ik gevraagd voor een overzichtstentoonstelling in Museum Tongerlohuys.” Vanaf 30 juni tot en met 26 augustus kunt u ‘Wim Schütz 90, kleurt centrum’ bekijken.

Wim Schütz behoeft bijna geen introductie. De inmiddels negentigjarige Roosendaalse schilder heeft een staat van verdienste waar je U tegen zegt: hij richtte de School voor Expressie op in de jaren vijftig, exposeerde in binnen- en buitenland, won de eerste Cultuurprijs en werd zelfs tot ridder in de orde van Oranje Nassau geslagen. Overal in de spoorstad kom je zijn werk tegen: of het nu bij schouwburg De Kring, de trouwzaal van het raadhuis of in de wachtkamer van de huisarts is. En in het museum natuurlijk, want Schütz’ werk maakt deel uit van de vaste collectie. “Een pure, echte schilder”, zo typeert Schütz zichzelf. “Je wordt geboren als kunstenaar, ik heb het nooit om het geld of de roem gedaan. Sterker nog, thuis hadden ze liever niet dat ik naar de Academie ging. Maar ik ging toch, op de fiets naar Antwerpen”.

 

Resultaat
Graag is hij betrokken bij de gang van zaken. Zo maakte hij kleine maquettes van de drie museumzalen, de schilderijen met hun afmetingen er nauwkeurig ingetekend. Alleen zo was hij zeker van een evenwichtig resultaat: “Ik ken alle zalen en de maten ervan uit mijn hoofd. Ik wist precies wat waar moest komen te hangen. Je moet ervoor waken dat het ene werk het andere niet kapot maakt”.
De tentoonstelling is een samenvatting zijn leven als kunstenaar, het resultaat van ‘t leven. Hij maakte de werken in een tijdsbestek van pakweg zeventig jaar: de eerste dateert uit de tijd nog voor zijn opleiding aan de Academie en het Nationaal Hoger Instituut in Antwerpen en de laatste is bij wijze van spreken gisteren gemaakt. Een favoriet heeft hij niet: “Alles wat er hangt, heeft niveau. Ik heb overal een stukje van mezelf ingelegd, alles is een weerspiegeling van mijn ziel. Eigenlijk heel raar: ik ben van nature rustig, maar in mijn werk zie je er niets van terug. Ik schilder dramatisch, het laat je niet los. Op de tentoonstelling is veel te zien, mensen raken niet uitgekeken!”

 

De basis

Bijzonder is het zelfportret van de jonge Schütz op twintigjarige leeftijd uit 1941, nog zonder het kenmerkende explosieve kleurgebruik, maar met onmiskenbaar talent geschilderd. ”De Academie heeft mij gevormd”, zegt Schütz, die de meeste werken uit zijn Antwerpse tijd heeft vernietigd. “Je hebt een professionele opleiding, een basis nodig. Alleen als je de techniek beheerst, kun je creëren. Als ik voor een doek sta, begin ik bij nul. Ik maak geen schetsen vooraf. Ik zet een lijn, voeg wat kleur toe en dan moet je een antwoord geven, je moet jezelf achterna lopen, dan pas overstijg je het maken en ben je aan het creëren.”
Negentig jaar is hij nu, maar wie denkt dat hij zijn penseel heeft neergelegd, komt bedrogen uit. “Ik blijf gewoon schilderen. Het moet niet, het mag. Ik ben soms nog zo gemotiveerd, dat ik er niet van kan slapen. Dat had ik vroeger al. Dan bleef ik de hele nacht op om te schilderen. ’s Ochtends woelde ik mijn dekens door elkaar, zodat het leek of ik gewoon in mijn bed had geslapen. En vergeet niet: Door het lesgeven heb ik veel tijd verloren, dat moet ik nu weer inhalen.”

 

Meer informatie
Wim Schütz heeft ook een eigen website: www.wimschutz.nl.

 

 

 

 

 

 

 

Reacties van bezoekers:
'Fantastisch... een come-back van een oude meester'
'Explosief-expressief!'
'Deze kunst vergeet je niet!'
'Dat de kunstenaar op deze leeftijd nog zoveel energie heeft. Geweldig.'
'De energie spat van uw schilderijen af. Je voelt je meteen vrijer als mens'
'Mooie tentoonstelling. Willen 'onze' Schütz toch niet ruilen.'
'Nog steeds even vitaal.'
'Ik ben trots op mijn oude leraar van de tekenschool.'
'Ik heb genoten van zowel oud als nieuw.'

 

 

 

 

17 maart t/m 17 juni 2012

EU - 27 countries, 27 artists


De Euro staat op barsten, staatsschulden zijn tot recordhoogte gestegen en Griekenland gaat bijna failliet. De economische crisis grijpt flink om zich heen en de Europese eenheid lijkt ver te zoeken. Toch viert Museum Tongerlohuys dit voorjaar de Europese Unie. Met de internationale tentoonstelling “EU - 27 countries, 27 artists” samengesteld door curator Tanya Rumpff.  Eigentijdse kunst, die u vanaf 17 maart in het Tongerlohuys kunt komen bekijken.

Tanya Rumpff, die bekend staat om haar oog voor artistiek talent, selecteerde 27 hedendaagse kunstenaars, afkomstig uit elk land van de Europese Unie. Een overkoepelend thema is er niet, al spelen sommige kunstenaars wel in op de Europese gedachte. Zij koos een aantal internationaal bekende kunstenaars, bijvoorbeeld Thierry De Cordier (België), Franz West (Oostenrijk) en Nedko Solakov (Bulgarije), van wie nu een tentoonstelling in het SMAK te Gent te zien is. Andere kunstenaars, zoals Katja Novitskova (Estland), Ištvan Išt Huzjan (Slovenië) en Aaron Van Erp (Nederland), staan aan het begin van een internationale carrière. Een van haar favoriete kunstenaars is de Litouwse kunstenaar Ričardas Vaitiekūnas, een zeer goede schilder met veel invloed op andere jonge schilders.

 

“Het gaat om de blik van één persoon op 27 verschillende hedendaagse kunstenaars”, legt de in de kunstwereld zeer actieve Rumpff uit. De curator had 25 jaar lang een bekende galerie in Haarlem. In 2000 won ze de Nationale Galerieprijs voor haar opmerkelijke tentoonstellingsbeleid. Onlangs besloot ze echter een nieuwe weg in te slaan. Ze werd actief als onafhankelijk curator in hedendaagse kunstuitingen. Zo adviseert en begeleidt Art Consultancy Tanya Rumpff verzamelaars bij aan- en verkoop van kunst en maakt zij nationale en internationale tentoonstellingen voor derden.

 

Museum Tongerlohuys kwam in 2001 al in contact met Tanya Rumpff en ook in de jaren daarna gaf zij regelmatig werken in bruikleen voor tentoonstellingen. Begin 2012, toen bleek dat het museum toch bleef bestaan, kwam zij met het idee voor deze tentoonstelling. Binnen twee maanden en met een minimaal budget bereikte zij een kwalitatief hoogstaand resultaat.

 

 

 

Foto boven: Ádám Kokesch, Blackwall 2, 2010, mixed media, 180 x 90 x 50 cm
Foto midden: GL Brierley, Supplacey
Foto onder: overzicht, foto E.A. de Rooij

 

 

 

 

 

 

Deelnemende kunstenaars:

Thierry De Cordier BE
Nedko Solakov BG
Haris Epaminonda CY
Rannva Kunoy DK
Wilhelm Mundt DE
Katja Novitskova EE
Esko Männikkö FI
Anne-Marie Schneider FR
Deanna Maganias EL
Ádám Kokesch HU
Eoin Mc Hugh IE
Poalo Piscitelli IT
Janis Avotins LV
Ričardas Vaitiekūnas LT
Tina Gillen LU
Mark Mangion MT
Aaron van Erp NL
Franz West AT
Anna Ostoya PL
Joao Luis Bento PT
Anna-Bella Papp RO
Ištvan Išt Huzjan SI
Lucia Nimcowa SK
Pere Llobera ES
Alice Nikitinova CZ
GL Brierley UK
Anna Bjerger SE

 

 

Reacties van bezoekers:

"Zeer de moeite waard, deze tentoonstelling. Zeer divers en boeiend"
"Veel mooi werk en er is meer dan 'mooi'"
"Een erg mooie tentoonstelling, erg inspirerend"
"Een paar uitschieters, onder wie Aaron van Erp"
"Mooie tentoonstelling en zo'n warme ontvangst"

 

 

 

 

21 januari t/m 4 maart 2012

Tentoonstelling Carnavalsdagen met foto's van Paul van der Stap

Als je op eenjarige leeftijd al meegenomen wordt om carnaval te gaan vieren, kan het bijna niet anders of je hebt ‘iets’ met het feest. Geboren Tullepetaon Paul van der Stap vertaalde zijn fascinatie voor carnaval in de prachtige reeks foto’s Carnavalsdagen, die vanaf zaterdag 21 januari te zien zijn in Museum Tongerlohuys.

Van der Stap viert nog steeds elk jaar carnaval met zijn vriendenclub. Daarvoor komt hij graag terug uit zijn huidige woonplaats Amersfoort: “Carnaval is voor mij het omslagpunt in het jaar, veel meer dan Oud & Nieuw. Je blikt terug op het afgelopen jaar en kijkt alvast vooruit, terwijl je met je vrienden aan de haal gaat. Ik zie het als melancholie, weemoed.”


De foto’s zijn gemaakt in een periode van dertien jaar in de omgeving van Roosendaal, Bergen op Zoom en de dorpen eromheen. Ook het Vlaamse Aalst werd bezocht. “Het is leuk om te kijken wat er allemaal in de omgeving gebeurt tijdens die vier carnavalsdagen en de aanloop ernaartoe”, zegt de fotograaf. “Ik ben begonnen met de optocht in Bergen op Zoom, maar ook de optocht in De Kladde was geweldig om vast te leggen. In Roosendaal spreekt vooral de carnavalsmis mij aan. Zo mooi, dat zie je nergens anders.”

Van der Stap en zijn vrouw Elisa Veini maken met hun bedrijf Titojoe film­ en fotodocumentaires in India en China. “Heel andere onderwerpen, maar de manier van werken is hetzelfde. Binnen heel korte tijd moet je interactie hebben met de mensen die je fotografeert. Bij het carnaval ben ik natuurlijk zelf ook verkleed, dat scheelt. Bovendien werk ik met kleine camera´s, soms fotografeer ik ook stiekem.”


Hoewel je bij een thema als carnaval uitbundige kleuren verwacht, kiest Van der Stap voor zwart-wit foto’s: “Zodra mensen de tentoonstelling bekijken, valt dat weg. De vorm en inhoud worden belangrijker. Ik hoop dat mensen die de tentoonstelling bekijken verrast zijn en dat ze ook de andere kant van carnaval, de melancholiek, erin herkennen.”

 

Meer informatie
De tentoonstelling Carnavalsdagen is te zien tot en met 4 maart in Museum Tongerlohuys, Molenstraat 2 te Roosendaal. Naast de fotodocumentaire van Paul van der Stap kunt u ook een film van het carnaval in de jaren zestig bekijken. Op de metersgrote maquette van Roosendaal in 1960 door Ruud Cleverens kunt u kijken welke route de optocht in die dagen volgde. Het boek Carnavalsdagen is verschenen bij Uitgeverij De Verbeelding (ISBN 978-90-78909-11-8), de website heet www.carnavalsdagen.nl.

 

 

 

 

Reacties van bezoekers:
"Met of zonder masker. Graag elk jaar met carnaval een tentoonstelling!"
"Schitterende fotografie met een intrigerend onderwerp"
"Heel erg mooi"
"Wij hebben genoten

 

 

 

tot en met 8 januari 2012

Tentoonstelling Mens & Boom

Mens & Boom is een bijzondere tentoonstelling in samenwerking met de Kunstuitleen Artotheek 18. Henk Watzeels en Leon Arninkhof van het Centrum voor de Kunsten selecteerden werken uit de veelzijdige collectie van de kunstuitleen. Belangrijk criterium bij de selectie was educatie: kinderen wegwijs maken in de kunstwereld.


 

Te zien zijn werken van bekende namen als Judith Krebbekx (afkomstig uit Roosendaal en eerder al eens exposante in het Tongerlohuys), Koen Vermeule (adviseur moderne kunst van het museum), Sander van Deurzen en Nickie le Nobel. Tijdens rondleidingen krijgen de leerlingen van de groepen zeven en acht van de basisscholen uitleg over de kunstwerken en worden ze gestimuleerd om er zelf verhalen bij te bedenken, zodat de kinderen op een andere en eigen wijze naar kunst leren kijken.

 


 

 


 

Tongerlohuys
Kerkstraat 1
4701 HT Roosendaal
T 0165-555 555
E info@tongerlohuys.nl
Facebook Youtube Twitter Pinterest

Deze pagina

Lettergrootte